Τέχνες αντί για Φάρμακα

Οι γιατροί στο κοντινό μέλλον θα συνταγογραφούν μουσική, χορό και ζωγραφική, αντί για συμβατικές φαρμακευτικές αγωγές.

Μια φιλόδοξη πρωτοβουλία έβαλε σκοπό το Υπουργείο Υγείας του Ηνωμένου Βασιλείου να ξεκινήσει ως το 2023: να μπορούν οι γιατροί της χώρας να συνταγογραφούν «καλλιτεχνικές» θεραπείες για ασθένειες που πάσχουν από άνοια ή πνευμονικές νόσους, αλλά και προβλήματα ψυχικής υγείας.

Η «κοινωνική συνταγογράφηση», θα μπορεί περιλαμβάνει από μαθήματα χορού και τραγουδιού, μέχρι την ακρόαση ενός εξατομικευμένου μουσικού playlist. Μια Εθνική Ακαδημία Κοινωνικών Προδιαγραφών, θα εξασφαλίσει ότι οι γενικοί ιατροί ή οι παθολόγοι σε όλη τη χώρα είναι επαρκώς εκπαιδευμένοι, ώστε να καθοδηγούν αποτελεσματικά τους ασθενείς στις κατάλληλες καλλιτεχνικές δραστηριότητες. Αυτό το εγχείρημα δεν είναι κάτι εντελώς νέο.  Μέχρι στιγμής φαίνεται πως η τέχνη ενισχύει την υγεία μας με διάφορους τρόπους, ενώ όσο πιο ενεργή η συμμετοχή μας σε αυτήν, τόσο πιο καλά.

Το Μουσείο Καλών Τεχνών του Μόντρεαλ (MMFA), συνεργάζεται με μια ομάδα ιατρών εξετάζοντας πώς η πρόσβαση στην εικαστική τέχνη μπορεί να βοηθήσει τους ανθρώπους να αντιμετωπίσουν ψυχικές και σωματικές ασθένειες. Το πιλοτικό πρόγραμμα αναμένεται να ολοκληρωθεί μέσα στο 2020 και στα πλαίσιά του οι γιατροί συνταγογραφούν επισκέψεις στο συγκεκριμένο μουσείο (η συνταγή μάλιστα καλύπτει το κόστος των εισιτηρίων για δύο ενήλικες και δύο παιδιά).  Στις γκαλερί του, μπορούμε να συναντήσουμε θεραπευτές τέχνης να καθοδηγούν διάφορα γκρουπ ανθρώπων: από ομάδες γυναικών που ζουν με καρκίνο του μαστού, μέχρι νέους ενήλικες με αυτισμό, ακόμα θύματα εγκληματικών πράξεων.

Τα ευρήματα δείχνουν πως οι επισκέψεις σε μουσεία μειώνουν τα συμπτώματα άγχους και κατάθλιψης σε επιζήσαντες από καρδιακά επεισόδια και ωφελούν νεαρές γυναίκες που πάσχουν από νευρική ανορεξία. Μάλιστα όσο πιο ενεργή η συμμετοχή, τόσο καλύτερα τα αποτελέσματα. Σε σύγκριση με το καναδικό project, η πρωτοβουλία της Μεγάλης Βρετανίας μοιάζει πιο ολοκληρωμένη, αφού αντί να απλώς συνταγογραφεί μια βόλτα σε κάποιο μουσείο, θα περιλαμβάνει και άλλες κοινωνικές δραστηριότητες, που ίσως αγγίζουν περισσότερα κοινωνικά στρώματα, όπως μάθημα μαγειρικής και κηπουρική. Και αν όλα αυτά λειτουργήσουν όσο θεραπευτικά λειτουργεί μέχρι στιγμής μια βόλτα στο μουσείο, θα υπερπηδήσουν και ένα μεγάλο εμπόδιο που είναι η μη εξοικείωση ενός μεγάλου ποσοστού ανθρώπων με την τέχνη, αφού σε περίπτωση που ένα έργο φαίνεται στον θεατή ακατανόητο, αυτό μπορεί να αυξήσει τα επίπεδα του στρες στον οργανισμό του.

Πηγή.

Μοιράσου το άρθρο!